Aktualności
Kanał RSSBURMISTRZ ŁOBZA INFORMUJE !
ZAGROŻENIE INWAZYJNYM GATUNKIEM OBCYM !!!
BARSZCZ Heracleum to rodzaj z rodziny selerowatych, baldaszkowatych
Cechą charakterystyczną rodziny jest kwiatostan typu baldach lub baldach złożony, kwiaty drobne 5-krotne przeważnie obupłciowe, liście złożone o układzie naprzemianległym. Owoc jest rozłupką, rozpadającą się na dwa opatrzone skrzydełkami lub żebrowane nasiona. Do rodziny selerowatych należą m.in. rośliny użytkowe ( marchew, pietruszka, koper ogrodowy, seler), przyprawy (kminek, kolendra, lubczyk), rośliny lecznicze (dzięgiel, fenkuł). Do rodzaju Heracleum należy ok. 70 gatunków roślin będących głównie bylinami, rzadziej roślinami dwuletnimi, zasiedlających strefę umiarkowaną i ciepłą półkuli północnej.
Gatunkiem pospolitym w Polsce jest barszcz zwyczajny Heracleum sphondylium, zwany także – “niedźwiedzią łapą”. Roślina występująca na łąkach i pastwiskach osiąga wysokość ok. 1,5 m . Dawniej (do XVII w. ) ze zbieranych w maju liści przyrządzano kwaśną polewkę zwaną także białym barszczem polskim.
Jako rośliny wprowadzone do flory krajów europejskich, w tym również do Polski, należy traktować dwa spokrewnione ze sobą gatunki kaukaskie: barszcz Sosnowskiego Heracleum sosnowskyi oraz barszcz Mantegazziego Heracleum mantegazzianum. Zaciągnięte jako rośliny pastewne bądź ozdobne, dzięki łatwości rozmnażania, stały się groźnymi chwastami, wypierając z naturalnych stanowisk gatunki rodzime. Opanowały tereny głównie wzdłuż koryt rzek i cieków wodnych, nieużytki rolne oraz ogrody. W naszym klimacie osiągają znaczne rozmiary, ok. 3-4 m wysokości. U ludzi, zetknięcie skóry z tymi roślinami wywołuje uczulenia na promienie słoneczne. Powodowane jest to obecnością w roślinach furanokumaryny, będącej prenylowaną formą kumaryny. Substancja ta rozpuszczalna w tłuszczach i rozpuszczalnikach organicznych występuje jako składnik olejków eterycznych, które mogą przenikać przez skórę wywołując efekt fotodynamiczny i prowadząc w konsekwencji do poważnych oparzeń z martwicą skóry włącznie.
UWAGA: W przypadku bezpośredniego kontaktu z kaukaskimi barszczami należy niezwłocznie umyć skórę zimna wodą z mydłem tak, by usunąć z jej powierzchni sok rośliny, a następnie chronić ją przed promieniami słonecznymi przez przynajmniej 48 godzin.
Barszcz Sosnowskiego jest gatunkiem bardzo groźnym. Pokrzywa to przy nim niewinna roślinka.
Nie bagatelizujmy problemu z barszczem Sosnowskiego. Należy z nim walczyć, wyrywając mechanicznie i nie dopuszczając do rozsiewania się roślin. W przypadku skupisk rośliny, należy likwidować je przez stosowanie oprysków chemicznych lub mechanicznie poprzez podcinanie korzeni, ścinanie roślin, koszenie, usuwanie baldachów. Poza podcinaniem korzeni żadna z tych metod nie daje efektu całkowitego zniszczenia rośliny. Uzyskać to można dopiero w ciągu kilku sezonów wegetacyjnych, stosując 2–3 zabiegi rocznie. Barszcz Sosnowiskiego niezwalczany rozrasta się w parzący las, sięgający kilku metrów wysokości, groźny dla zdrowia i życia ludzi. Wykonując wszelkie zabiegi związane ze zwalczaniem barszczu wymagane są szczególne środki ostrożności spowodowane wysoką toksycznością rośliny. Żadna cześć ciała nie może być narażona na bezpośredni kontakt z rośliną. Konieczne jest zakładanie kombinezonów, rękawic i okularów ochronnych.
