Aktualności - Gmina Łobez

KASA URZĘDU MIEJSKIEGO NIECZYNNA W TERMINIE 22-26.02.2021 R.

2021-02-22T12:46:36+01:00

SESJA RADY MIEJSKIEJ W ŁOBZIE- 25.02.2021 r.

2021-02-19T15:07:05+01:00

OKO W OKO Z WILKIEM... CZYLI KILKA SŁÓW O SPOTKANIU Z DRAPIEŻNIKIEM

2021-02-17T12:14:01+01:00

Spotkania z wilkami – co trzeba wiedzieć i jak się zachować.

W ostatnim czasie do Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska w Szczecinie dociera coraz więcej informacji o wilkach pojawiających się na Pomorzu Zachodnim oraz o obawach ludzi związanych z tym faktem.

Większy zasięg populacji wilka to większe prawdopodobieństwo napotkania tych zwierząt w lesie i poza nim. Wilki to zwierzęta płochliwe i unikające kontaktu z ludźmi. Zdarzają się jednak sytuacje, w których zbliżają się do gospodarstw domowych.

Podobnie jak inne dzikie zwierzęta wilki mogą zachowywać się w sposób trudny do przewidzenia - dotyczy to osobników chorych lub rannych oraz sytuacji, w których zwierzęta są drażnione. Najbardziej niepożądanym zjawiskiem jest świadome lub nieświadome dokarmianie wilków i doprowadzanie do sytuacji, w której zwierzę zaczyna postrzegać człowieka jako tego, który dostarcza pokarm.

W jaki sposób do tego nie dopuścić? Najlepiej przestrzegać zasad postępowania opracowanych przez specjalistów ze Stowarzyszenia dla Natury „Wilk” zajmujących się na co dzień tymi zwierzętami.

1. NIGDY NIE DOKARMIAJ WILKÓW, nawet jeśli zwierzęta wyglądają na wychudzone i wymagające pomocy. Zamiast karmić lub próbować samodzielnie pomagać wilkowi, zawiadom natychmiast Regionalną Dyrekcję Ochrony Środowiska w Szczecinie (RDOŚ)

2. Jeśli mieszkasz w pobliżu lasu przetrzymuj odpadki spożywcze w szczelnych pojemnikach z pokrywami. Resztki żywności pozostawione na kompoście poza ogrodzeniem posesji, w szczególności kawałki mięsa i wędlin mogą zwabiać wilki. Zainstalowanie oświetlenia z czujnikami ruchu w pobliżu miejsc składowania odpadów kuchennych może pomóc w odstraszaniu wilków.

3. Jeśli jesteś fotografem przyrodniczym lub myśliwym, nigdy nie dostarczaj mięsa na nęciska przy czatowniach lub ambonach. Nie ma znaczenia, czy są to szczątki martwych zwierząt dzikich lub hodowlanych, czy też produkty zawierające mięsne składniki, np. karma dla psów. Wilki, dzięki niezwykle czułemu węchowi, orientują się, że to człowiek dostarczył pokarm, i mogą zacząć postrzegać ludzi jako dostarczycieli pożywienia.

4. Jeśli pracujesz w lesie, jesteś np. pracownikiem zakładu usług leśnych, budowniczym dróg leśnych, instalatorem sieci energetycznych, nigdy nie pozostawiaj żywności w miejscu pracy. Pakuj wszystkie odpadki i zabieraj z sobą. Pozostawiona żywność może zwabiać drapieżniki w pobliże pracujących w lesie ludzi.

5. Bądź świadom, że jakikolwiek jest powód pozostawiania lub udostępniania resztek żywności w lesie lub w jego pobliżu, wilki, a szczególnie młode osobniki, mogą uzależnić się od takiego źródła pokarmu i w efekcie nauczyć się postrzegać ludzi jako dostarczycieli pożywienia.

6. Zawsze zwracaj uwagę i odpowiednio reaguj na sytuację z której wynika, że wilki regularnie żerują na pokarmie pozostawianym przez ludzi (nęciska, czatownie fotograficzne, kosze i doły na śmieci, kompostowniki, itp.). Zawiadom o tym natychmiast odpowiedni Urząd Gminy i Regionalną Dyrekcję Ochrony Środowiska.

7. Jeśli znajdziesz w lesie szczenię wilka, NIGDY GO NIE DOTYKAJ ANI NIE ZABIERAJ Z SOBĄ, nawet jeśli wygląda na chore i skrajnie wycieńczone. Jeśli masz możliwość, zrób mu kilka zdjęć i zaznacz to miejsce w swoim telefonie (np. w Google Maps), albo zapamiętaj numer najbliższego słupka oddziałowego i natychmiast zawiadom RDOS.

8. Jeśli dowiesz się, że ktoś przetrzymuje nielegalnie wilka w niewoli, dla dobra swojego i sąsiadów, natychmiast zawiadom RDOŚ.

9. Jeśli jesteś turystą, spacerujesz po lesie, wędrujesz z plecakiem, biwakujesz w lesie, uprawiasz biegi terenowe lub inne rodzaje rekreacji aktywnej, jesteś zbieraczem grzybów lub jagód, nigdy nie pozostawiaj resztek żywności w koszach na parkingach leśnych, miejscach biwakowych, pod wiatami i w innych miejscach odpoczynku dla turystów, nawet jeśli wydaje się, że są one szczelne i regularnie opróżniane.

OCHRONA ZWIERZAT DOMOWYCH:

Psy biegające po lasach i znakujące teren (moczem i odchodami) postrzegane są przez wilki jako konkurencja o terytorium, pokarm, a także zagrożenie dla potomstwa. Dlatego zdarzają się przypadki zabijania psów przez wilki w lesie, na polach, a nawet w obejściu (zazwyczaj gdy wilki podążają tropem psów). Ataki na psy nie są podyktowane agresją wilków, a jedynie próbą ochrony terytorium, potomstwa i zasobów pokarmowych.

1. Jeśli mieszkasz w obszarze zamieszkiwanym przez wilki, trzymaj w nocy swoje psy i koty
w domu lub w dobrze zabezpieczonych kojcach.

2. Nie pozostawiaj psiej lub kociej karmy na zewnątrz, w miejscach gdzie jest dostępna dla drapieżników. Może to zwabić wilki w pobliże domostwa. Wilki mogą się przyzwyczaić do stałego źródła pokarmu, a następnie zranić, a nawet zabić, broniącego swojego pożywienia psa lub kota.

3. Jeśli spacerujesz w lesie z psem, prowadź go zawsze na smyczy. Jest to zgodne z obowiązującym w Polsce prawem, a także zapobiega oddalaniu się psa od właściciela i nie naraża go na konfrontacje z wilkiem.

4. Nigdy nie pozwalaj psu wychodzić poza teren gospodarstwa i swobodnie penetrować pobliskie lasy. Nawet jeśli nie zostanie zaatakowany przez drapieżniki w lesie, wilki mogą przyjść jego tropem pod zabudowania, zabić psa lub zaatakować inwentarz.

JEŚLI SPOTKASZ W LESIE WILKA

a ten podchodzi zbyt blisko (na odległość poniżej 30 m) lub przygląda się zbyt długo i nie czujesz się komfortowo w tej sytuacji, albo też drapieżnik poszczekuje lub warczy na ciebie, podejmij następujące działania:

Unieś ręce i machaj nimi w powietrzu. To rozprzestrzeni twój zapach, sprawi, że twoja sylwetka będzie lepiej widoczna i staniesz się większy (groźniejszy) w oczach obserwującego cię zwierzęcia.
Pokrzykuj głośno ostrym tonem (lub zagwiżdż) w stronę wilka. To pozwoli mu zorientować się, że ma do czynienia z człowiekiem i że nie jest mile widziany.
Wycofaj się spokojnie, możesz przyspieszyć dopiero, gdy masz pewność, że zwierzę jest daleko i nie interesuje się już tobą.

BEZPŁATNE BADANIA MAMMOGRAFICZNE!

2021-02-17T11:53:10+01:00

PRZYPOMINAMY! OPŁATY ZA GOSPODAROWANIE ODPADAMI NIE ULEGŁY ZMIANIE

2021-02-17T11:36:29+01:00

UWAGA! OKIENKO KASOWE W URZĘDZIE MIEJSKIM NIECZYNNE W DNIACH 15-19.02.2021 r.

2021-02-15T09:19:20+01:00

ZAPRASZAMY DO UDZIAŁU W KONKURSIE "NASZE PRAWA WAŻNA SPRAWA"!

2021-02-12T19:36:31+01:00

Powiatowy Dzień Edukacji Prawnej -
Konkurs pn. "Nasze Prawa Ważna Sprawa"

Z wielką przyjemnością zachęcamy wszystkich uczniów szkół podstawowych i ponadpodstawowych do udziału w konkursie pn. "NASZE PRAWA WAŻNA SPRAWA". Zatem uczniowie - do dzieła!

Na Wasze prace czekamy do 15 marca 2021 r. do godz. 15.30

Jak zgłosić pracę? Nic prostszego!

1) Każdy uczestnik może zgłosić do konkursu jedną, samodzielnie wykonaną pracę, zgodnie z wybranym przez siebie tematem z danej kategorii klas.

2) Praca wykonana w formie plastycznej, literackiej, filmu bądź fotografii.

3) Wypełnione i podpisane zgłoszenie (wzór w załączniku nr 1) prosimy dostarczyć wraz z pracą lub przesłać skanem na adres e-mail konkurspowiatlobeski@gmail.com do dnia 15 marca 2021 r.

4) Regulamin oraz zgłoszenie znajdziecie na samym dole tej aktulaności.

Kategorie klas oraz tematyka:

Klasy 1-3 Temat: „Ważne zakazy” lub „Moje Prawa”

Klasy 4-6 Temat: „Ważne zakazy” lub „Moje Prawa”

Klasy 7-8 Temat: „Hejt wokół mnie” lub ”Granice mojej wolności”

Szkoły Ponadpodstawowe

Temat: „Hejt wokół mnie” lub ”Granice mojej wolności”

Zdjęcia zgłoszonych prac zostaną opublikowane na profilu Powiatu Łobeskiego na portalu facebook oraz poddane głosowaniu internautów.

JEDNA wybrana z każdej kategorii klas praca otrzyma tytuł – LAUREAT INTERNAUTÓW. Wybór nastąpi poprzez oddanie „lubię to” pod zdjęciem zgłoszonej pracy.

NGO-SY PROSZONE NA SZKOLENIA

2021-02-12T12:06:55+01:00

-->Zachodniopomorska Akademia NGO to wyjątkowy cykl szkoleń dla działaczek i działaczy organizacji pozarządowych z Pomorza Zachodniego.

! Proponujemy Wam udział w zajęciach prowadzonych przez specjalistów z najważniejszych obszarów funkcjonowania III sektora: zarządzania zespołem, finansowania działań, prawa, relacji z administracją czy promocji.

! Akademia to 3 dwudniowe zjazdy, dzięki którym zwiększymy Wasze kompetencje przydatne na co dzień w aktywności pozarządowej i wzmocnimy potencjał Waszych organizacji w 3 aspektach: aktywności, komunikacji oraz świadomości. Na czas aktywnych obostrzeń epidemiologicznych Akademia została zmieniona w formułę online.

https://pracowniapozarzadowa.pl/akademia/

81. ROCZNICA DEPORTACJI POLAKÓW NA SYBIR

2021-02-10T09:17:59+01:00

Na nieludzką ziemię –
sowieckie deportacje Polaków na Sybir

10 lutego 1940 – początek sowieckich deportacji
Transport więźniów odkrytymi ciężarówkami po drodze z drewnianych okrąglaków w okolicy Kotłasu w lutym 1940 r. Rys. nieznanego łagiernika
Deportowane dzieci. Kontoszyn, rejon barnaulski, 1940 r.
Deportowani 10 lutego 1940 r. z Kolonii Sobótka w pow. podhajeckim woj. Tarnopolskie przy pracy w tajdze. Dworyszcze, rejon kazaczyński, Krasnojarsk
Deportowani w 1940 r. Białojarsk, rejon barnaulski, Ałtajski Kraj, lata 1943–1946

10 lutego 1940 roku rozpoczęła się pierwsza masowa deportacja Polaków na Sybir, przeprowadzona przez NKWD. W głąb Związku Sowieckiego wywieziono około 140 tys. obywateli polskich. Wielu umarło już w drodze, tysiące nie wróciły do kraju. Wśród deportowanych były głównie rodziny wojskowych, urzędników, pracowników służby leśnej i kolei ze wschodnich obszarów przedwojennej Polski.

„Oczyszczanie” Kresów

Władze ZSRS traktowały wywózki nie tylko jako formę walki z wrogami politycznymi, ale także element eksterminacji polskich elit, a przede wszystkim możliwość wykorzystania tysięcy osób jako bezpłatnej siły roboczej. Katorżnicza praca w syberyjskiej tajdze przy sięgającym kilkadziesiąt stopni mrozie, głodzie i chorobach zabijała wielu zesłańców. Była to przemyślana i planowo przeprowadzana zbrodnia na polskim narodzie.

Początek deportacji na masową skalę umożliwiło Sowietom zaanektowanie wschodnich województw Rzeczpospolitej, usankcjonowane tajnym protokołem dołączonym do Paktu Ribbentrop-Mołotow z 23 sierpnia 1939 roku. Po 17 września tego roku, kiedy Armia Czerwona przekroczyła granice Polski, na zagarniętych przez nią terenach rozpoczął się terror na niespotykaną dotychczas skalę.

O wywózkach setek tysięcy Polaków zdecydowali najwyżsi przedstawiciele sowieckiej władzy – z Józefem Stalinem, szefem NKWD Ławrentijem Berią oraz ludowym komisarzem spraw zagranicznych Wiaczesławem Mołotowem na czele. Zarządzenia dotyczące deportacji wydano w Moskwie już w grudniu 1939 roku; na ich podstawie sporządzono instrukcje dla terenowych komórek NKWD, odpowiadających za „oczyszczanie” zachodnich części sowieckich republik Ukrainy i Białorusi. Deportacje były realizowane według imiennych spisów, opracowanych przez funkcjonariuszy NKWD przy współpracy miejscowych komunistów.

W bydlęcych wagonach

Wysiedlani mieszkańcy Kresów Wschodnich byli często zaskakiwani przez Sowietów w nocy lub o świcie, a następnie zmuszani do jak najszybszego spakowania najpotrzebniejszych rzeczy i prowiantu. Deportowanych, często całe rodziny, kierowano na dworzec kolejowy, na którym oczekiwały już nieocieplane wagony. Panujące w nich przepełnienie, chłód, fatalne warunki sanitarne oraz niedostatek wody pitnej, wpływały na znaczny odsetek śmiertelności już w czasie trwającego wiele tygodni transportu.

W lutym 1940 roku deportowano łącznie ok. 140 tys. polskich obywateli – wywieziono ich do Kraju Krasnojarskiego, Komi, a także obwodów: archangielskiego, swierdłowskiego oraz irkuckiego. Ci, którzy przeżyli transport, byli skazani na niewolniczą pracę, m.in. przy wyrębie lasów i budowie linii kolejowych. Codziennie toczyli walkę o przetrwanie w sowieckich obozach, w których - poza mrozem - więźniom dawały się we znaki głód, powodowane przez robactwo choroby, a także stosujący represje sowieccy strażnicy.

Masowe zsyłki rozpoczęte 10 lutego władze ZSRS kontynuowały w następnych miesiącach – kolejne wielkie akcje deportacyjne przeprowadzono 13 kwietnia, na przełomie czerwca i lipca oraz w maju i czerwcu 1941 roku. Ponadto Sowieci wywozili z terenów przedwojennej Polski mniejsze, kilkusetosobowe grupy mieszkańców.

Milion wysiedlonych

Według szacunków władz RP na emigracji, w wyniku wywózek zorganizowanych w latach 1940–1941 do syberyjskich łagrów trafiło około milion osób cywilnych, choć w dokumentach sowieckich mówi się o 320 tys. wywiezionych. Część z nich z łagrów wydostała się dzięki formowanej na terenie ZSRS (po zawarciu układu Sikorski-Majski) armii gen. Władysława Andersa.

Nie wszyscy ochotnicy dotarli jednak na miejsce tworzonych jednostek, gdyż podejmowane przez nich próby były blokowane przez Sowietów. Dokumenty potwierdzające obywatelstwo polskie były odbierane przez NKWD – zmuszano Polaków do przyjęcia dokumentów sowieckich.

Kolejną szansą na opuszczenie Syberii stało się wstąpienie do tworzonej pod auspicjami Moskwy i z inspiracji komunistów polskich, a za zgodą Stalina Dywizji im. Tadeusza Kościuszki, będącej zalążkiem późniejszego „ludowego” Wojska Polskiego.

Deportacje ludności polskiej w głąb ZSRS z lat 1940–1941 nie były ostatnimi. Po wkroczeniu Armii Czerwonej w 1944 roku na teren okupowanej przez Niemców Polski warunków życia w surowym klimacie syberyjskich stepów doświadczyli m.in. wywiezieni do łagrów żołnierze AK oraz ludność cywilna z zajętego przez Sowietów terytorium. Gros deportowanych wróciło do kraju w ramach przeprowadzanych do końca lat 50. akcji repatriacyjnych.

źródło:IPN

UWAGA! WYDŁUŻONY NABÓR NA RACHMISTRZA SPISOWEGO!

2021-02-09T10:20:05+01:00